Sisters hope 60k walk 10 en 11 oktober 2009

oktober 12, 2009 saensisters

: Patatas brava’s, smullen….

: Zal ik jou maar even helpen?

: Die brillen gaan een groot succes worden

: Mag ik ff leggen!

: Ja ze staat er leuk op…

: Vriendinnetjes

: Toetje

: Lekker petje!

: Wei gaen ut flikken morrugen….

: Heb jij ook ogen?

: Lekker joh dat neuspeuteren

: Ook morgen en overmorgen wordt het vuurwerk

: Wat hebben we een lol

: Ik distantieer mij van dit gezelschap..

: ik zie een spook

: Ga maar liggen dan klieder ik je vol

: Operatie Irma

: Tapen als voorzorgsmaatregel

: Op weg naar de start

: Martje en Cathy

: Cathy

: Vrijwilligers, wat zijn ze geweldig

: De jongste deelneemster (10 jaar)

: Olga Commandeur doet de warming up

: We hebben er zin aan!

: Wandelen in de regen

: Pit stop, ff rusten

: Soesterberg, schiet nog niet erg op..

: en weer borden

: joepie het gaat goed

: duwen maar meiden

: In de regen kan heel leuk zijn

: met het pontje, love boat

: Waar is dit ook weer?

: Ja wij komen er ook aan

: Lieve kindertjes zorgen voor een beetje drinken

: bruggetje op en af

: Ik haat die borden

: Vieze meiden??

: Het schiet op

: Hand in hand geeft kracht

: He wijffies

: Het komt steeds dichter bij

: Ze doet het toch maar mooi

: Nog twee onbekenden….

: Leuk die roze pruik, die wil ik ook

: Met een beetje hulp lukt het

: De quasimodo galerij

: Tranen met tuiten….en dat mag!

: Lekker het Bianca!

: En nou mag ik eindelijk met de benen omhoog

: Zo mij kan niets gebeuren

: De laatste loodjes

: Ton zorgt er voor dat we een leuke binnenkomst hebben!

: Geweldig!

: En nu het bedrag

: Nog meer boodschappen de lucht in

: Al die ballonnen

: Mooi dat roze stadion

: Qiunty

: Daar is de cheque

: Quinty Trusfull, ambasadrice van Pink Ribbon

: 1 miljoen euro!!!!!!

Op vrijdag 9 oktober treffen we elkaar in het Regardz hotel in Amersfoort. De stemming zit er al goed in. Samen met Annemiek en Irma doen we een rondje centrum. In Hemels gaan we ons vast “indrinken” om ons geestelijk voor te bereiden op de wandeling van zaterdag en zondag. Na de borrel vertrekken we naar het restaurant waar we Bianca en Joyce treffen. Na een apperatief vallen we aan op het diner. De stemming wordt steeds beter. Na een wijntje of twee wordt het voor Isolde moeilijk om het woord bavarois uit te spreken. Als dat maar goed komt! We lachen wat af en besluiten toch een beetje op tijd naar bed te gaan omdat we vroeg uit de veren moeten. Om 06.15 gaat de volgende dag de wekker. Een aantal klanten komt om de voetjes in te tapen (Bianca) en de glitter tatoo. Omdat Annemiek nog niet helemaal wakker is keert ze de gehele fles glitter op Irma leeg. Jammer dan, volgende keer beter. Tussendoor zingt Isolde nog een nummer van Elvis: Are you lonesome tonight.
En dan is het wandelen geblazen. Het weer is goed, droog en de eerste kilometers gaan fluitend. Na flink wat kilometers komt de man met de hamer. Vooral Isolde en Bianca hebben het zwaar. Gelukkig bestaan er nog van die roze pilletjes, waardoor het weer iets beter gaat. Ook Joyce moet er flink voor werken. Annemiek, Irma en Marjo zijn de die hards en lopen vrolijk voort. De laatste 3 km nemen Bianca en Joyce de bezemwagen. Moe maar voldaan arriveren we bij de finish. 37 km, wat een prestatie! Bianca en Joyce raken even “out”, maar daar is dan weer de nodige medische zorg voor aanwezig. De massage maakt een hoop goed. De pasta smaakt lekker en we besluiten het niet al te laat te maken.
De volgende ochtend weer vroeg op pad voor de tweede dag. Bianca en Joyce zijn weer fris en fruitig aanwezig. We gaan er voor meiden! Vandaag 27 km, op naar het stadion in Amsterdam. Ook vandaag hebben we het niet makkelijk, maar op karakter gaan we het redden. De weergoden zijn ons weer goed gezind. Één bui vlakbij het Amsterdamse bos, daar laten we ons niet door uit het veld slaan. Rond 15.00 uur arriveren we in de sporthallen Zuid. Even melden en het shirt halen. Dit keer grijs (erg mooi!) en roze voor de overlevers. Na drie kwartier rusten op weg naar het stadion. De familie, vrienden en vriendinnen staan met smart op ons te wachten. Het is weer kippenvel als we binnen komen via het podium. Een luid applaus en allemaal roze balonnen. Ik mis de roze loper, jammer. Na een aantal speeches het grote moment: HOEVEEL GELD IS ER OPGEHAALD? 1 miljoen euro!!! we barsten in tranen uit, wat een fantastisch resultaat. Het was een weekend vol emoties waar we nog lang op kunnen terug kijken. De SaenSisters are sisters for live.
Isolde